Skip to content

Amerika? Arizona? Hoe ben je daar terecht gekomen? | Deel 1

Woon je echt in Amerika? Waarom woon je daar dan? Hoe ben je daar terecht gekomen? Waarom Arizona? 

Vragen die ik regelmatig krijg wanneer iemand er achter komt dat ik in Amerika woon. Was er maar een kort antwoord voor he? Die is er niet, en daarom vertel ik mijn verhaal in deze blog!

In het najaar van 2011, toen ik net klaar was met school (opleiding; luchtvaartdienstverlening)  begon er iets te borrelen. Mijn stage had mij een baan aangeboden, en ik mocht daar voor sowieso 3 maanden blijven en daarna zouden ze kijken of ze me een jaar contract zouden aanbieden. Ik hield van mijn baan. Echt, mijn baan was de meest leuke, gezellige baan ever, maar ik wilde toch iets meer. Ik besloot die 3 maanden te blijven, en ondertussen was ik ook aan het kijken voor wat andere dingen.

Iedereen ging maar verre, stoere reizen maken.. En dat wilde ik ook wel. Alleen mijn probleem was, ik was een schoenenverslaafde, 20 jarige dame die wel eens van een drankje in de kroeg hield, van leuke kleding hield, en ik had nou niet echt bepaald veel gespaard. Toen ik op zoek was naar andere mogelijkheden kwam ik uit bij “Au Pair”. Ik had hier en daar wel oppaservaring, en mijn moeder had ook altijd opgepast dus er waren altijd wel kleine kindjes bij ons over de vloer. Ik dacht, waarom niet? En gaf me op voor een van de infodagen in Venray.

In November dat zelfde jaar was die info dag, en samen met m’n moeder stapte ik in de auto om de hele rit naar Venray te maken. We hebben geluisterd, vragen gesteld, en dit was wel iets wat ik wilde gaan doen, en dus gaf ik me op.. en gaven zij mij alle papierwerk mee die ik moest invullen. Referenties van de moeders van de kindjes waar op ik gepast had, een doktersverklaring dat alles goed met me was en ik geen psychische problemen had en noem het maar op. Binnen 4 weken was ik klaar, had ik alles opgestuurd, was ik goedgekeurd, en kreeg ik te horen dat ze een gezinnetje voor me gingen zoeken. Dit was op dezelfde tijd dat mijn 3 maanden bijna om waren, en ze me uitnodigden voor een gesprek op mijn werk. Ik kreeg inderdaad een jaar contract aangeboden, en daar heb ik toen nee tegen gezegd. En dus, was ik vanaf 14 januari werkeloos. Zonder nog maar te weten wanneer ik echt zou vertrekken, en wanneer ze een gezinnetje voor me zouden vinden.

Gelukkig duurde het niet lang, en tegen de tijd dat eind Januari er aan kwam, was ik gematched met een gezinnetje. 3 jongetjes, 1 van 5, en 2 van 2 (bijna 3), in Westwood, New Jersey. (Lekker vlak bij New York dus!) Het enige nadeel was, dat ik nog tot 5 maar moest wachten, aangezien zij mij pas vanaf midden Maart nodig zouden hebben. Die anderhalve maand had ik uiteindelijk wel nodig, om lekker “afscheid” te nemen van iedereen, te zorgen dat alles in orde was met mijn VISA, een nieuw paspoort, een internationaal rijbewijs en al die andere dingen die er bij komen kijken.

Op 5 maart vloog ik toen “eindelijk” naar New York. We hadden eerst 5 dagen “training”, en we sliepen in het “New Yorker” hotel, heel dichtbij bij alles, en echt super geregeld. We kregen een tour door New York, en kregen eigenlijk een beetje vrijheid in de avonden om te doen en laten wat we wilden.

Na die week in New York, zou mijn “hostdad” me op komen halen vanuit New York. New Jersey was slechts 40 minuten tot een uurtje rijden, en dus was het net zo makkelijk om dat op die manier te doen, in plaats van de trein etc te nemen. Op 9 maart ontmoette ik “mijn familie” en “mijn kindjes” voor de eerste keer in het echt! Wat was dat spannend. Ze hadden al met mijn naam geoefend, dus die wisten ze in ieder geval goed uit te spreken! (Ze hadden voor mij ook al een Nederlandse Au Pair namelijk!) De Au Pair die er nu zat, bleef nog 2 weken om mij te “trainen”. Zij liet mij weten wat voor tijd ze naar school gaan, wat voor tijd naar bed.. etc etc. Eigenlijk alles wat er bij hoort! Ik was blij dat zij er die eerste 2 weken was, want jeetje mina.. Het is niet eens dat het tijdverschil je een jetlag gaf zo in die eerste paar weken, maar het switchen van Nederlands naar Engels de hele dag door was nog veel vermoeiender.

Na 2 weken was zij weg, en stond ik er alleen voor. Maar, ik was er klaar voor. Ik had er zin in, en “mijn jongens” waren ondertussen ook wel een beetje aan me gewend. (Alhoewel ze nog wel eens naar de oude Au Pair vroegen natuurlijk!)

Ik genoot van alles. Deed veel dingen alleen, omdat ik nog niet echt mensen had leren kennen, en dat voelde zo goed. Alleen naar de film? Geen probleem! Ik heb heel wat leuke films gezien zo in me uppie. Alleen naar het concert? Kon ik ook afvinken.. alleen was dat wel een heel stuk spannender als naar de film gaan. Als ik een vrij weekend had, nam ik de trein naar New York, en kon ik de hele dag door Manhattan lopen. Broadway, Central Park, Time Square.. Gewoon mensen kijken, ik vond het heerlijk.

Ondertussen leerde ik wel andere Au Pairs kennen, en ging ik wat vaker met hun op stap. Leuke avondjes in New York, Six Flags, baseball games.. Nog meer films.. Starbucks dates.. Ja, ik genoot er wel van.

Toen ik op een middagje “thuis” achter de computer zat, besloot ik eens op te gaan zoeken naar welke staat ik het beste kon gaan met mijn ouders wanneer ze mij kwamen opzoeken in September.. Maar ik kon niet echt veel vinden. Ja, natuurlijk al die rondreizen enzo, maar wij wilden meer richting de “locals” gaan, niet alleen naar de grote dingen die een hele hoop geld kosten. Op dat moment besloot ik eens Chatroulette op te starten, misschien kon ik op die manier in contact komen met locals in de USA, die mij wel eens konden vertellen wat nou echt leuk is in hun staat. Dat is dan ook waar ik Deryn leerde kennen. (Vooroordelen zijn toegestaan!) We besloten elkaar toe te voegen op Skype, en vanaf dat moment hebben we geen dag NIET met elkaar gepraat. (Dit was in Mei 2012) — Hij woonde op dat moment in Florida, en we konden het wel heel goed met elkaar vinden. Praten tot 2 uur in de nacht met elkaar was niks, en dan vroeg weer op staan zodat we ook nog even konden kletsen voor dat ik weer te werk moest..

 

Al gauw was er liefde in het spel.. Maar ja, wat moesten we daar nou mee? Ik zat zo’n 1600km verderop.. Na 2 maanden, besloten we toch dat we elkaar wel wilden ontmoeten, en boekte ik tickets naar Florida toe voor een weekendje.

{Word vervolgd}

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *