Skip to content

21 weken zwanger

Het is alweer 118 dagen geleden dat we er achter kwamen dat ik zwanger ben. Uiteraard was het gepland. We wisten beide, dat wanneer we klaar waren om een gezinnetje te beginnen, dat onderstaande foto er een groot deel van zou uitmaken. Hij was bang, ik was bang, dus voordat we ├╝berhaupt begonnen met proberen hebben we een afspraak gemaakt bij de dokter, om eens te horen hoe en wat, en waar we voornamelijk op moesten letten wanneer het “raak” zou zijn.

21 weeks + 2 days. Shots so far

118 dagen geleden, werd ik misselijk wakker, zonder er over na te denken dat dit het wel eens zou kunnen zijn. Ik zat op de grond in de badkamer, hangend over het toilet, wachten totdat ik zou overgeven, maar er kwam maar niks. Ik heb zo een 10 minuten zo gezeten, en toen ben ik terug naar bed gegaan. Ik dacht er niet bij na, ik maakte Deryn niet eens wakker, en ik had ook niet zoiets van.. ja.. laat ik maar eens een test gaan doen.

Het was een zondag morgen, en op zondag kunnen we “uitslapen”. Of tenminste, Deryn begint dan een uurtje later met werk, dus kunnen we lekker een uurtje blijven snoozen. Toen het tijd was om hem wakker te maken, vertelde ik hem ook dat ik me die ochtend niet zo lekker voelde, en hij dacht er wel gelijk bij na om een test te doen. En dus ging ik naar de badkamer, pakte een “cheapie” test.. (we hadden er genoeg, een cheapie test is er een voor $0.88 cent die ik niet zo erg vind om te gebruiken wanneer ik niet zeker weet of het dit keer wel positief gaat zijn) – want ik wilde de “dure” nog niet gebruiken.. Ging plassen, en liep weer terug naar de badkamer. Als je gaat zitten wachten op zo’n streepje, kan het onwijs lang duren.. en ik was bang dat het weer eens negatief zou zijn.

Na een paar minuten liep ik toch weer terug naar de badkamer, keek naar de test, en mijn hart stopte eventjes. Het had 2 lijntjes. “BABE. OMG. OMG. OMG. OMG.” — en ik weet niet welke woorden er nog meer allemaal uitkwamen. Ik “rende” naar hem toe met de test, en hij had een grote lach op zijn gezicht! WE DID IT.

Die dag is er van alles door mij heen gegaan.. Ik was bang, want.. OMG WE WORDEN OUDERS. Super blij, want.. OMG WE WORDEN OUDERS.. Nerveus, want OMG WE WORDEN OUDERS.. en nu moesten we toch echt snel de dokter gaan bellen, want hoe snel moest ik gaan beginnen met injecties? Het is zondag, en ze waren gesloten, en wat als ik al te laat was?

Ik heb gelijk een andere test gedaan, een van de duurdere die aangeven hoelang je al zwanger ben. 2-3 weken gaf die aan, we waren er vroeg bij gelukkig.

Die ochtend hebben we gelijk mijn ouders gebeld, zijn moeder en zijn opa & oma. Dit was geen nieuws dat we voor ons wilden houden. Uiteraard waren zij ook allemaal super blij.

Die maandag ochtend hebben we gelijk de dokter gebeld, en we konden hem vrijwel gelijk zien. Uiteraard hebben hun ook een zwangerschapstest gedaan, en ja ik was echt zwanger, en zij hebben me doorgestuurd naar een high-risk dokter. Gelukkig kon ik daar ook diezelfde week nog terecht. Op het begin dacht ik niet echt dat het veel uit zou maken.. Ja ik wist dat ik mezelf zou moeten injecteren, maar het moet in je buik en ik was niet de slankste dus had niet echt het idee dat het pijn zou gaan doen. Toen we eenmaal die afspraak hadden, vertelde hij me dat hij wilde dat ik 2 shots per dag zou doen. 40mg per injectie. WHAT?! Dat was niet iets dat ik had verwacht.. Zo serieus was het toch niet? Dus wel.

Mijn zorgverzekering was op dat moment niet zo goed. Tenminste, je zou denken dat het een hele goede was, aangezien ik $200 per maand betaalde (met een $3000 eigen risico), maar niets was minder waar. Dus, toen ik mijn injecties kon ophalen bij de apotheek, en ze me vertelde dat het $178.85 was (voor 15 dagen) schrok ik wel even. We wisten uiteraard dat een babytje niet goedkoop zou zijn, maar dit was niet echt iets dat we verwacht hadden. Gelukkig hebben we dat maar voor 2 maanden hoeven doen, aangezien ik op Deryn zijn verzekering kon komen toen het nieuwe jaar begon. Daar betalen we alsnog $530 voor, per maand voor 2 personen.. Maar mijn injecties kosten maar $5 per maand, en ik maak geen extra kosten wanneer ik een afspraak heb.

Die injecties, waar ik over praat, zijn de injecties die je ziet op bovenstaande foto. Dit zijn de injecties die ik al allemaal gebruikt heb. Tot dusver. Ik heb ze geteld, en het zijn er 208. Ik ben net halverwege, ik bedoel.. ik ben pas 21 weken zwanger, en dus heb ik nog steeds een lange, lange weg te gaan.

Soms doen ze geen pijn. Soms doen ze zo veel pijn dat ik wel kan janken. Soms bloed ik er van, soms krijg ik grote, blauwe plekken. En soms, heel soms, vergeet ik dat ik al een injectie heb gedaan die dag omdat ik het niet eens meer voel.

Er zijn tijden waarin ik het vergeet, en ik het 2 uur later doe, maar er zijn ook tijden dat ik niet kan wachten om te injecteren, omdat ik er dan maar van af ben. (Er moet 12 uur tussen elke injectie zitten)

Voor 20 lange weken, die injecties was de enige betekenis dat ik wist dat ik zwanger ben. Ik kon hem nog niet voelen. Ik was niet ziek, of misselijk. Ik heb geen gekke eetgewoontes, of dingen die ik perse dan moet hebben, en geen mood swings. En.. ik heb maar 1 keer gehuild zonder reden! Maar nu.. Wanneer ik hem voel trappelen, wanneer het voelt alsof hij salto’s aan het doen is in mijn buik, wanneer ik elke 15 minuten naar de wc moet.. Nu weet ik waar ik het allemaal voor doe.

Voor alle liefde die we hem straks kunnen geven, voor alle knuffels die er gaan komen.. Voor dit kleine jongetje, die we onze zoon mogen noemen.

Ons kleine mannetje

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *